हे साम्राज्य 3 व्या ते 13 व्या शतकात दक्षिण भारतात समृद्ध झाले आणि हे समुद्री व्यापार आणि भव्य मंदिरांच्या बांधकामासाठी प्रसिद्ध होते.

हा संस्कृत महाकाव्य व्यासांना आरोपित आहे, त्यात भगवद्गीता समाविष्ट आहे आणि हा कधीही लिहिलेला सर्वात लांब महाकाव्य आहे.

हिंदू तत्त्वज्ञानातील ही संकल्पना ब्रह्मांडीय भ्रम किंवा छलाचे शक्तीचा संदर्भ देते जी भौतिक जगाला अंतिम वास्तव असे दिसवून देते.

हा संस्कृत ग्रंथ राज्यव्यवस्थापन आणि शासनविषयी आहे, जो मौर्य साम्राज्यातील एका राजसलाहकारांना श्रेय दिला जातो. या ग्रंथात राजनीतिक कूटनीती, लष्करी रणनीती आणि प्रशासनाचे तत्त्व वर्णन केलेले आहेत.