இந்த சாம்राஜ்யம் 3 முதல் 13 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தென்னிந்தியாவில் செழித்து வளர்ந்தது. இது கடல்வ무ல் வாணிபம் மற்றும்화려한கோயილების கட்டுமானத்திற்கு பிரசिद்தமாக இருந்தது.

இந்த சமஸ்கிருத காவியம் வ்யாசனுக்கு attribution செய்யப்படுகிறது, பகவத் கீதையை கொண்டுள்ளது மற்றும் இதுவே எப்போதுமே எழுதப்பட்ட மிக நீளமான காவியம் ஆகும்.

இந்து தத்துவத்தில் இந்த கருத்து பிரபஞ்சமான மாயை அல்லது பொய்யுரைக்கும் சக்தியைக் குறிக்கிறது, இது பொருள் உலகத்தை চरम நிஜமாகக் காட்டுகிறது.

இந்த சமஸ்கிருத நூல் மவுரிய சாம்राஜ்யத்தின் ஒரு அரச ஆலோசகருக்குக் காரணமாக கூறப்படுகிறது. இது இராஜதந்திரம், இராணுவ நீதி மற்றும் நிர்வாகத்தின் கொள்கைகளை விவரிக்கிறது.