இந்து தத்துவத்தில், இந்த சமஸ்கృத சொல்灵魂கள் அனுபவிக்கும் பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் மறுபிறப்பின் சுழற்சியைக் குறிக்கிறது.
வடக்கு இந்தியாவின் இந்த இடைக்காலப் புலவர்-புனிதர் பக்திப் பாடல்கள் அழைக்கப்படும் பஜன்களை எழுதினார் மற்றும் "மீரா கே பிரபு" போன்ற அவரது இயற்றல்களுக்கு பிரசித்திமிக்கவர்.
கேரளத்தைச் சேர்ந்த இந்த 8ஆம் நூற்றாண்டு தத்துவஞானி அத்வைத வேதாந்த கொள்கையை வலுவாக நிலைநாட்டினார், ஆன்மாவும் பிரம்மமும் இறுதியில் ஒன்றே என்று கற்பித்தார்.
இந்து தத்துவத்தில் இந்த கருத்து பிரபஞ்சமான மாயை அல்லது பொய்யுரைக்கும் சக்தியைக் குறிக்கிறது, இது பொருள் உலகத்தை চरम நிஜமாகக் காட்டுகிறது.
இந்த 13 ஆம் நூற்றாண்டின் மராத்தி圣人-கவிஞர் வர்கரி परम्परையில் பதினாறு வயதிலேயே 'ज्ञानेश्वरी' என்ற பகவத் கீதையின் மராத்தி உரையை রচனை செய்தார், மேலும் பக்தி இயக்கத்தின் மிகப்பெரிய நபர்களில் ஒருவராக வணங்கப்படுகிறார்.